Aslında sorarsanız yaşadığım her deneyim ilk kezdir benim için.Bu yüzden sıradan bulurum kendimi.Kadınlarıma göreyse farklı bu iş.Gizemli bir hava katıyormuş bana.Yanıtını yaşadığımız çağda bulamayacağımız bir bilmece gibiymişim.Harikulade bir kitap gibi.Oysa bence farklıydı biraz , durum.Onların düşündüğü de hepten yanlış değildi hani.Hiç biri beni yekinen tanıdıktan sonra aynı olmadılar , nasıl ben aynı kalamadıysam.Zehirli bir kitabı okuyan , herkesi öldüren ve başka bir şey olarak dirilten bir lanet gibi.Anlayacağınız bana benziyorlar az çok.Hatta sayfamı çeviren herkese ölüm getiren , gizemli arsenikli mürekkebinden yazılı bir kitap.Ölüm kitabı…

Asıl komik olan ilk kurbanın ismini hatırlayamamam ve benimde bir zamanlar kurban olmam.Ama görüyorum da işi iyi öğrenmişim.Profesyonel bir seri katil olmuşum istemeden.Adı neydi ? Cismi anılarımda sabit ama adı neydi ?Yani sayfalarımda ki zehirli mürekkebi parmağından diline götüren ilk kara dul kimdi ? Panzehiri bulunmayan entelektüel bir aşkı seri katıl gibi oradan oraya bulaştırdım , hayatım boyunca.

Vicdan azaplarımın sayısını her yeni güne özenle üleştirdim.Sonra ne oldu biliyor musun ? Kendiliğinden kayıp olu verdi bu garip vicdan azabı koleksiyonum.Ve kaybetmenin sızısını ilk böyle tattım.

Neden sonra bölündü yol ikiye , kendiliğinden.

Aşka götürecekti biri , geldiğim yere diğeri.

Ne gelmeye ne dönmeye kaldı takatim.

Kıyısına uzanıp yolun beklemeye başladım.

Hiç beklemediğim bir anda çıkı verdin karşıma.

Uzatın bana elerini ve kalbini.

Dedin parmağınla işaret ederek buradan.

Hiç düşünmeden düştüm peşine.

Artık bulmuştum aşkı bu yol ayrımında.

Ne önemi vardı artık hangi yoldan gideceğimin.

Bulmuştu beni yılarca arayıp da bulamadığım.

O bulmasa beni kalacaktım o köşe başında ya da yine atacaktım kendimi sarışın esmer ve kumral yollara.

Her cinayet bir aşk her aşk bir av hikayesidir.Kah avlanırsın kah avlarsın.Örümceğin aşkı gibi.Sevişir ve öldürür erkeğini.O zevkli ve minicik zaman aralığında bir kez yaşadığının farkına varır erkek.Erkek için zulmü böyle vâd eder Tanrı.Ben o zulmü çok kez tattım hani.Ben yarı insan yarı başka bir şey hissettirirdi hayat.Evet öyleymişim gerçekten.Karanlık yüzümü ortaya çıkardı onun dişlerinde ölümüm.Sonra ben avlanmaya başladım.Her dişlediklerinde beni , akıttım yüreklerine kanımla zehrimi.Nüfus etti işte böyle bünyelerine. Yavaş yavaş öldürdüm acılar içinde o karadulları.Hala yaşıyorum yarı ölüde olsam bir yarım insan.

Yazılı teslim edilen bir tarihte

Akla hüküm veren bir tarifte

Acıtan geçmişte

Korkutan gecelerde vardınız.

İnkar edip yaşadım kaderimi.

Kurbanın katil katilin kurban olduğu sönük bir döngü yaşıyorum.Hani hocamda profesyoneldi.Yıların kara dulu anlayacağınız.Ama ne ironiktir ki ilk işim onu öldürmek oldu.Çok zevk aldım bedenin zehiri alışında.çığlıkları , hıçkırıkları , suratının rengi , o son bakışı ve ölümü.Kahkahalarımı savurdum kokuşmuş bedenine.Orda bıraktım onu beni bıraktığı yerde acılarıyla.Bir kaç yıl sonra rastladım , evlenmiş.Görünce şaşırdı beni benim şaşırdığım gibi.Merhaba dedi.Baktım ona tanımıştım ama beni öldüren benim öldürdüğüm kadın o değildi, beni şaşırtanda buydu evvela.Merhaba dedim ve ekledim benzetsem de birine tanımadım sizi.iyi birine benziyorsunuz iyi günler dedim ve bir doz daha zehir enjekte ederek ayrıldım oradan sessiz adımlarla.

Sonra sayısız cinayetler.Bitirmek için başlattığım ilişkiler.Parçaladığım çürüttüğüm bedenler , zehirlediğim ruhlar , karşıdan karşıya geçerken bıraktığım eller.Artık bir seri katildim.Hepsini ben seçtim , özenle.Onlara erkek öğütücüsü derdim.Ve birer birer bozdum mekanizmalarını.Ama geç anladım arkaları sağlamdı.Birini alıyorsun onun ölümü onuna can veriyor.Ve öğrettim elde ettiklerime birkaç yıl önce öğrendiklerimi.İnsanın bir kez ölmeyeceğini.Sevince defalarca ölebileceğini , sevdirerek kendimi öğretim onun bana öğrettiği gibi.

Kazaydı , gerçekten kaza.

Beklide çok kızacaksın ama biliyorum.

Hem bilirsin senin önemsediğin şeyler benim için çok kıymetlidir.

İşte verdiğim o kıymet için ilk özürüm kendimden.

Sonra önemsediğim için ikinci özrüm senden.

Af dilenmiyorum.

Sadece anlayış bekliyorum.

Kazaydı hepsi , sadece kaza

Benim sıradan saydığım bir akraba ziyaretiydi.Sıradan saydığım bir gecede hiçte beklemediğim bir albümümüz oldu.renklere ilgili olduğun gözlerden kaçmıyordu.Hevesliydin.ama tatlı hem de çok atalı bir heves.Yalnız sadece heves mi dedirtecek kadar garip bir heves.Sonra bunu doğrularcasına soğuk oldun.Her neyse dağıtmayalım bu haltı.Benim renksiz saydığım gözlerimde henüz ismi konulmamış değişik renklerin iddiasındaydın.

Sanırım çabuk kaptırmıştım kendime onu.Şeritleri silinmiş bir yoldaydım o zamanlar.Yön duygularımı trafik levhalarımı yitirmiştim.

Ben hayatıma lanetler okurken.O bu hayattan romanlar çıkarıyordu.Hem de o çok sevdiği aşk romanlarından.Bu arada ben bayıldığım saf güzellik ve samimi duyguları o romanda buldum.Onun romanlarındaki o saf güzelliği ve samimi duyguları sevdim beklide , yoksa onu mu ? Bilmiyorum bulamadım uykusuz kaldığım o geceler de bu sorunun yanıtını.Ya da bulmak istemedim.

Kal öyle kıpırdama.

Değişme kal böyle saf ve samimi.

Sev yine delicesine.

Ya da çık karşıma haykır.

De kandırma kendini.

Kim kaldı da ben kalayım böyle.

Kim durdu da ben durayım öyle.

Biliyorum sende değişeceksin.

Ama dinletemiyorum kalbime bunu.

Dualarım senin farklı olman için , böyle kalman , öyle durman için.

Yalanlarım mutlu olmamız için.

Yalan dualar.

Olmayacak bir duaya yalan demekten başka ne kaldı ki geride bana.

Sevmekmiş âşık olmak sen desene öl de diril.

O zaman kabul olur dualarım doğrulanır yalanlarım.

Çok geç başladım utanmazlığa , sıkılgandım hala olduğum gibi.Ama o zamanlar gösterirdim korkusuzca.Sanırım biraz ödlekleştim ha.Kötüye cesur iyiye korkak oldum.Anatomik yada psikonevrotik bir hatam yoktu aslında.Sanırım istememiştim , aynı senden ayrılmayı istemediğim gibi.İstemesen de olur olacak olan dur demezsen , çeki düzen vermesen kendine.

Ayaklarım sürüyordu sana gelirken.kalbim senle olmak isterken  aklım yürüyüp gitmek istiyordu.Ama çevremde bu kadar pis koku ve kadına rağmen üzerime sinen tek kokunun seninki olması.Ellerimin , dudaklarımın , aynadaki buğunun sen kokması olağan üstüydü.Ama vazgeçilmez değildi.İşte senle ilgili kaygılarım sana ilişkin alışkanlıklarımın bir adım önüne geçmişti.Sen birini ben birini öldürmüştük.Ben profesyonel sen acemi katil.Günlerden cumartesiydi ve saat tam olarak firarı gösteriyordu.Senin firar ettiğin güne denk gelmesi ne ironik değil mi ?.ikimizde kaçmalıydık aynı yada ters yöne.Ama kesinlikle kaçmalıydık.

Dostça ayrılık denilen kavgasız gürültüsüz ayrılık var ya.eski bir aşk hikayesi için kötü , modern bir aşk hikayesi için mükemmel bir sondur.

Sönmeyen bir kora dönüşen uzun çok uzun bir hüzünle.

Olabildiğince ıkıl ve olabildiğince kaygısız.

Yeni bir cinayet için el değmemiş bir kurban ya da ölmek için eli temiz bir katil arıyorum.

Sözümü bitirmeme izin vermeden çekti sehpayı cellat.

Neyse ellerimi az önce yıkamıştım diye geçirerek içinden.  

Sen dert etme beni bir tanesi ben hazırım her şeye.
Çoktan hazırladım ayrılık şiirlerimi.
Sen yaşa istediğin gibi harca zamanı.
Yılları , ayları , uykusuz geçen her gecemi , sensiz anlarımı , senli anlarımı , Göz göze gelmek için yanında olmak için dua edip yalvardığım her anımı harca.
Saç savur tüm hoyratlığınla.
Gönder kahkahalarını alaylı bakışlarını az önce öldürmüş olduğun sefil bedenime.
Ben ölsem de yaşarım sen korkma.
Dediği gibi eskilerin sen yarı insan yarı başka bir şeysin işte öyle bir şeyim ben.
Bakmadığın düşünmediğin her an ben ölür yeniden dirilirim sen endişe etme.
Ama günün birinde ilk ve son kez öldürürüm seni dirilemezsin geri.
Malum profesyonel katilim işim acısız ama kesin olur.
Ellerim kirli yıkamakla geçmiyor.
Ellerimi beraberinde yüreğimi temizlemenin tek yolu yeni bir aşktı , sendin bir tanesi.
Ama olmadı.
Kısacık ilişkimiz diğerleri gibi senin dişlerinin arasında son buldu.
Örümceğin aşkı gibi.
Dedim ya sen boş ver yaşa hayatını belki öldürmem seni sıkarım kafama ölmek umudu ile ya da sen benden önce davranırsın.
Benciliğinin , alakasızlığının ve şiddetinin zehri ile öldürüşün beni acılar içinde acemi katilim benim.
Ama her ne olursa olsun önemsemeyeceksin o değerli zamanı.
Bir gün anlayacaksın yalnız.
Yılların , günlerin , saatlerin değil saniyelerin bile değerli olduğunu.
İşte o an üzüleceksin.
Şarap kadar eskitemeden ilişkimizi yıllandıramadan bitirdiğimize.