Denedik...
Biz neyi denedik biliyormusun,benim gururumun sınırlarını denedik.Ne kadar dibe vuracağ denedik.Gözyaşlarımın nasıl aktığını denedik usulca.Hayallerinle uçarken göklerde ımı denedik.Sabrımı denedik.Umutlarımın nasıl yıkılacağını görmeyiyere düşüşümü denedik.Bir çuval dolusu ümidimin yanışını izledik senin sıcak,yakıcı sözlerinde.
Denedik...
Biz senin beni denemeni denedik.Ellerimin senden ayrılınca nasıl kucağıma düştüğünü,yatağımın ne kadar soğuk olabileceğini denedik.Biz acı nasıl yaratılır ve bir insan o acının içinde nasıl boğulur bunu denedik.Bencilliği denedik,vurdumduymazlığı denedik.Beklemenin ve bir insanın ışığının sönüşü izledik.Üstelik hava aydınlıktı.Biz gündüz gözüyle bir yüreğin karanlığa gömülüşünü izledik.
Denedik...
Biz ilkimi denedik.İlk aşkı ilk dokunuşu ilk öpüşü denedik.Özgür bir iradenin bir "evet" e nasıl hapsolduğunu izledik.Parmakların tuşlara bağımlılığını denedik her mesajımızda.Biz yeni birşeyler denedik.Yeni ama körelmiş.Pas içerisinde bir bıçağın üzerinde dans etmeyi denedik.
Denedik...
Benim benliğimden nasıl çıktığımı senin gerçekliğe dönüşünü denedik.Öldürerek yaşatmayı denedik.Ölüyü diriltmeyi denedik.Sınırları kaldırmayı denedik bize tanınan sınırlar içerisinde.
Denedik...Beraber olmayı denedik.Ve gördükki geriye bir ben kalmışım.yapayanlız.Savunmasız.Nefretle duvar örmüş,acı ile öğütülmüş.Bir ben...
Gördük ki senin gelişlerin yalanmış.Sessiz kalarak benim çağrılarımı cevaplamışsın aslında.Görevini yapmışsın gitmişsin.Bir ben kalmışım o dakika orada.Seviştiğim sen değilmişsin meğer.Gözlerime bakan sen değilmişsin.Ellerimi tutan.Bir ben varmışım orada küçücük yüreğimde kocaman sevginle.Bir ben kalmışım orada kalbi morluklar içerisinde.
Meğer ben denemişim.Sen orada değilmişsin o an.Ben benim dünyamda kendimce yaşamışım.Şimdi kendimi kapadım yine o dünyama.Yaşamayı deniyorum,güvenmeyi,unutmayı,seni sevmemeyi deniyorum.gözlerine bakmamayı sesini duymamayı deniyorum.Kendi dünyamda sensizliği deniyorum.Tüm dünyamın sen olduğunu bile bile,seni silmeyi deniyorum.
Denedik...Ve ben yanıldım.Ben öyle sandım.aldandım.yıprandım.Bir kitabın önsözünü yazamadan noktasını koymanı izledim.
Şimdi Bana söyle ey zalim,daha neyi deneyeceksin üzerimde.Hangi dudaklarınla bana sesleneceksin,hangi ellerinle bana dostça sarılacaksın.Bilmezmisin hala kokun hala dokunduğun yerde durur.Dudakların hala dudaklarımda sıcacıktır.Bilmezmisin ey zalim.İnsan kaç kere ölür kaç kere düşer,kaç kere alçalır.Yerin binlerce fersah altındayım zaten.
Denedim ve yanıldım.Aldandım.çok ağladım.
Daha deneyecek ne kaldı?
11月14日
Çocukluğumu Hizaya Sokabilecek Bir Eş Arıyorum , Gazetenin İş İlanlarında.
Ettiğim Telefonlar Yüzüme Kapatılıyor.
En Ağır , En Sakil Küfülerle.
Bir Kömür Sobası İstiyorum , İçinde Sevgili Tutuşturacak.
Çok Karanlık Bir Klavye İle Yazıyorum İsmini Bütün Pankartlara.
İsiminin Son Harfinda Elektirikler Kesiliyor , Anlamsız Kalıyor Anlattığım Hatıralar.
Bu Gece Sevğilim Gelmeli Yanıma.
Sabaha Kadar Eşli Pişti Oynamalıyız.
Ben ve Yanlızlığım , O Ve Şeytan.
Yüreğimde Jilet Kesikleri ,
Önümde Leblebi Tabağı...